You are currently browsing the tag archive for the ‘Χώρος’ tag.

Πες κάτι γι’ αυτό το τίποτα φίλε!

Ο Μπουκόφσκι είναι ένας περίεργος τύπος.
Τα πεζογραφήματα του συνήθως δε μου αρέσουν. Και λίγα λέω.
Τα ποιήματα του, όμως, έχουν λάμψεις πολύτιμες.
Έχουν ανοίγματα που ακινητοποιούν με την αμεσότητα και με την ευτέλεια των υλικών τους.
Είναι γεμάτα κοινούς τόπους και υπεραπλουστεύσεις που αντί να προδίδουν δυναμώνουν τον Λόγο.
Είναι γεμάτα κατανόηση και επιθυμία να γίνει ο κόσμος κι ο εαυτός κατανοήσιμος.
Με το τίποτα καταφέρνει την ποίηση και δίνει αέρα, γεννά χώρο, δίνει δύναμη.

Τα ποιήματα του δείχνουν στο βάθος να κρύβει λέξεις για να μη χαθεί η σκέψη μέσα στην σκέψη.
Οι λέξεις είναι σαν κτήρια και το ένα κρύβει το άλλο. Κάπου κάτι μένει μισό, κάτι κρατά ακόμα την αντίφαση ωμή, ανεπεξέργαστη, πριν γίνει “ύφος”.
Το ύφος των πεζών του πλακώνει τα κείμενα αλλά στα ποιήματα μοιάζει πιο εγκαταλελειμένος, αφόρητα ανθρώπινος.
Ας δούμε άλλο ένα..

Οι λέξεις είναι το σώμα της σκέψης. Χωρίς λέξεις δε μπορούμε να σκεφτούμε, να αισθανθούμε τον Λόγο των άλλων. Μέσα από τις λέξεις και πέρα από αυτές. Η σκέψη χρειάζεται και τις εικόνες βέβαια αλλά αυτά τα δύο στοιχεία αλληλοσυμπληρώνονται, ο νους χρειάζεται και τα δύο του πόδια για να τρέξει προς την κατανόηση.

Δεν είναι η ποσότητα ούτε η πολυπλοκότητα αλλά η ποιότητα τους που μας ζωντανεύει. Η ποιότητα της προσοχής και της συνείδησης αυτού που γράφει-μιλάει κι αυτού που διαβάζει-ακούει. Όπως η σημασία της προσοχής μας, όταν ακούμε ένα πουλί έξω από το παράθυρο ή ένα παιδί που παίζει και λέει αρλούμπες.

Μη παίζουμε με τις λέξεις. Δηλαδή ας παίξουμε με τις λέξεις με τον πιο ακραίο τρόπο.
Αν η πολιτική και η δημοσιογραφία λειαίνουν τον Λόγο και σιγά σιγά μοιάζει να πεθαίνει, δε μπορούμε να κάνουμε κάτι να το σταματήσουμε. Δε μπορούμε να γκρινιάζουμε, να λέμε μόνον “όχι”. Αυτό που πρέπει να γίνεται είναι να παράγουμε τα παραδείγματα μας. Να μιλήσουμε αυτές τις λέξεις όσο πιο σωστά μπορούμε, με έννοια και τρυφερότητα για την αλήθεια. Να δουλέψουμε τις λέξεις χωρίς να τις λυπόμαστε. Να μείνουμε ψύχραιμοι όταν οι αντιφάσεις τους μας κάνουν να αισθανόμαστε συντριπτικά θνητοί. Χωρίς αλήθεια.

Ένας “Δικτυακός Θώκος” για τον βροντερό γεροξούρη της Αμερικανικής Ποίησης εδώ.
και
ένας ακόμα.. (αρκετοί σύνδεσμοι δε λειτουργούν αλλά υπάρχει πολύ υλικό..)

Ένα “εισαγωγικό” άρθρο για τον ποιητή εδώ

Τα ποιήματα ακολουθούν:
Read the rest of this entry »

Advertisements

Οι σκέψεις σαν εικόνες. Το σπουδαίο στο βίντεο δεν είναι μόνο το θέμα. Βρίσκω εξαιρετική την φρεσκάδα του, την αμεσότητα και την απλότητα του. Δε χρειάζονται πολλά.. Σπάνια βρίσκει κανείς κάτι τόσο ευθύβολο. Το μέτρο όσον αφορά στις εικονες επιτρέπει στις φράσεις να λειτουργούν σαν στοιχεία πλαστικά και το παιχνίδι με τον χώρο αντί να κουράζει ανανεώνει διαρκώς την προσοχή.

Οι ιδέες που παρουσιάζει είναι, νομίζω, γνώριμες.. Η Αισιοδοξία του υπό συζήτηση. Ο Leadbeater ήταν μεταξύ άλλων σύμβουλος του.. Tony Blair!
Εντούτοις εκτιμώ πως πρόκειται για ένα από τα πιο ωραία και εύστοχα ‘δοκίμια” που κυκλοφορούν στο δίκτυο!

Ας θεωρήσουμε κι αυτό το βίντεο σαν ένα ακόμα παράδειγμα των δυνατοτήτων που δίνει το δίκτυο για Λόγο (πολιτικό και άλλο).
Καλές οι αφίσες και τα συνθήματα αλλά..

το site του Charles Leadbeater εδώ

το σχετικό μ’ αυτόν άρθρο στην Βικιπαίδια εδώ