Εκεί που η Πόλη επιβάλλεται, εμείς επιβάλλεται να την ξανασκεφτούμε ενεργά. Κι εκεί που σταματά η αρχιτεκτονική, μπορούμε εμείς να ξεκινήσουμε να χτίζουμε το νόημα του χώρου.

Αν δει κανείς το δέρμα της Πόλης σα μιαν ακατάβλητη συνέχεια που μπορούμε να παίξουμε και να ζήσουμε, τότε, εκεί που νομίζαμε το τέλος αποκαλύπτεται μια αρχή. Μπορεί να μοιάζει μικρό ένα σχέδιο, ένα χάραγμα, ένα αυτοκόλλητο και μια λέξη που αφήνουμε στους τοίχους στην άσφαλτο πάνω, στις διαφημίσεις, στα αυτοκίνητα και στις μπλούζες μας. Είναι όμως μέρος μιας τεράστιας χειρονομίας που ακόμα δεν έχουμε αναλάβει. Είτε γιατί μας λείπει η όρεξη είτε γιατί μας λείπει η απελπισία. Η Αθήνα είναι κοιμισμένη κι αργοκίνητη. Ταυτόχρονα, όμως οι δυνατότητες της είναι τρομακτικές.

Οι προβολές δεν είναι ένα “θαύμα” της τεχνολογίας, είναι ένα βασικό στοιχειώδες όργανο κατανόησης και οικείωσης του κόσμου. Δεν είναι οι “προβολές” αιτία μόνο απάτης και αποξένωσης από την “πραγματικότητα” του “Άλλου”. Τα πράγματα φαίνονται επειδή τους έχουμε ρίξει πάνω τους κάποια μνήμη κάποια οικεία και κατανοητά στοιχεία. Αυτό το πρώτο κομμάτι που προβάλουμε πάνω στην επιφάνεια των πράγμάτων είναι που στη συνέχεια επιτρέπει την αναγνώριση και την συζήτηση με τα πράγματα. Εξ’ου κι ο Πλάτωνας (και πριν από αυτόν ο Εμπεδοκλής και μετά απ’ αυτούς ο Ευκλείδης) έλεγε πως βλέπουμε διότι μέσα από το μάτι βγαίνει μια ακτίνα, ένα πρώτο θείο φως. Η αντανάκλαση αυτου του Θείου πυρός επιστρέφει στο μάτι κι επιτρέπει τον σχηματισμό εκεί της εικόνας.

Λοιπόν; “How it would be, if a house was dreaming?” με αυτό τον υπότιτλο παρουσιάζεται το παραπάνω βίντεο. Κάπου εκεί στον Ευρωπαϊκό Βορρά. Ας το φανταστούμε στον μεσογειακό Νότο.. Τι θα έλεγε;
Ο Χείμαρρος της νεοελληνικής κυβούπολης
είναι γεμάτος επιφάνειες (Epiphanies)!

Πάνω σε ένα κτήριο του Oswald Mathias Ungers! Eνός Αρχιτέκτονα χαρακτηρισμένου αγαπητικού των Κύβων, ενός υποστηρικτή του τελείως “Λογικού” σχεδιασμού!
Oι προβολές διαλέγουν προκλητικά να προκαλέσουν την αίσθηση του ρευστού και του διάτρητου, του μεταβαλόμενου και του εφήμερου. Η Kunsthalle(Αίθουσα Τέχνης) του Αμβούργου μεταμορφωμένη!
“How it would be, if a house was dreaming?”
Δείτε την εδώ για να καταλάβετε!
Το εγχείρημα είναι πετυχημένο… έχουν χρησιμοποιήσει το ίδιο το κτήριο εναντίον του! Έχουμε ξαναμιλήσει για την επαυξημένη πραγματικότητα και θα ξαναμιλήσουμε.
Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι πάντως,ο όρος “Επαυξημένη Πραγματικότητα” (Augmented Reality) αναφέρεται σε πλήθος εφαρμογών που δεν μπορούμε να εξαντλήσουμε εδώ, το πρώτο παράδειγμα είναι προβολές πάνω σε τρισδιάστατες ανάγλυφες επιφάνειες που δημιουργούν μια σύγχυση μεταξύ του “πραγματικού” και του “εικονικού”. Ως αποτέλεσμα το δυναμικό της πραγματικότητας αυξάνεται, μετατοπίζεται η αίσθηση και η εμπειρία σε άλλες περιοχές με διαφορετικό ή πιο πυκνό νόημα…

Advertisements