Ξύπνησα το πρωί και η ηρεμία έξω δεν έφτανε μέσα μου, έβαλα τσάι να ηρεμήσω κοιτάζοντας το φως να μπαίνει από το μπαλκόνι. Το μικρό μου μπαλκόνι που δε καταφέρνω να καθαρίσω ποτέ. Το μπαλκόνι που μοιάζει με πάλκο, με σχεδία, με παρατηρητήριο. Ο θόρυβος και η ταραχή των ημερών έχει μπει βαθιά μέσα μου και ξέρω πλέον πως πρέπει να ορίσω μια περιοχή μέσα μου, δική μου. Σ’αυτό το πλανήτη, σε κάποια γωνία δίχως όνομα, το φως κάνει γιορτή.
Είναι το αρχαίο θέμα του “χαμένου κέντρου”; Κάτι βουίζει από μακριά, δε μ’αφήνει στιγμή, πρέπει να μεταμορφωθεί, να γίνει ζωή ομολογημένη και ιστορία, να γίνει δύναμη.

Φτιαγμένο με VVVV.

Για όσους δε ξέρουν το VVVV είναι ένα πρόγραμμά (ή για την ακρίβεια προγραμματιστικό περιβάλλον) που σου επιτρέπει να φτιάξεις δικά σου προγράμματα που να διαχειρίζονται Εικόνα (κατ’αρχήν) αλλά και ήχο και διαδραστικά περιβάλλοντα που ενέχουν πλέον ότι φανταστεί κανείς.
Πρόκειται για ένα καταπληκτικό εργαλείο!

Το Interface του κάθε προγράμματος είναι οι εικόνες οι ήχοι και τα κουμπιά που σου επιτρέπουν να το χειρίζεσαι. Στο VVVV λοιπόν το interface χρησιμοποιεί μικρά τετράγωνα που τα συνδέεις μεταξύ τους. Τα τετράγωνα, το κάθε ένα, αντιπροσωπεύει διαφορετικές λειτουργίες (π.χ. το ένα κάνει ασπρόμαυρη την εικόνα-βίντεο που του δίνεις, ένα άλλο αλλάζει την θέση μιας κάμερας- την οποία αντιπροσωπεύει ένα άλλο τετραγωνάκι κάπου στο κύκλωμα- ανάλογα με την ένταση του ήχου που τρέχει από άλλη πηγή παράλληλα κ.ο.κ.). Μ’αυτά τα στοιχεία φτιάχνει κανείς κυκλώματα ή προγράμματα ανάλογα με τις ανάγκες του, ενώνοντας τετράγωνα με γραμμές, αυτό που λέμε visual programming. Εδώ σταματώ βεβαίως..
Ο Jan Jelinek είναι Γερμανός. Ο Defetto Ιταλός. Εσείς;

Advertisements