Οι Ψεύτες! Ένα συγκρότημα που προβληματίζει τους “οπαδούς” του διότι κάθε δίσκος είναι τελείως διαφορετικός από τον προηγούμενο.
Υπάρχει στη δουλειά τους μια πηγαία ποίηση και μια επιθυμία για αλήθεια που δε σηκώνει αντιρρήσεις.
Ένα αυτάρεσκο παιχνίδι και ένας τόσο επίμονος αυτοσαρκασμός που τελικά γίνεται ποίηση, πράξη δηλαδή “σημαντική”.

Η έκφραση δε φτάνει, το να εκφραστούμε είναι μια ανοησία από μόνο του, αν γίνεται όμως σοβαρά, επίμονα και με κόπο που δε φαίνεται, τότε μπορεί να δημιουργεί καθρέφτες που να μιλάνε για όλους τους ανθρώπους. Αν βουτήξουμε πολύ βαθιά, αν ψάξουμε αρκετά και ξεπεράσουμε την περιοχή που η έκφραση είναι μόνο εκτόνωση, τότε θα βρούμε τους άλλους. Θα βρούμε πράγματα που είναι κοινά. Το πανανθρώπινο είναι πολύ προσωπικό, δικό μας.

Οι εικόνες του Βίντεο είναι εξαιρετικές. Επίπεδες. Απλές και δυναμικές. Ωμές τόσο που και το νόημα αλλά και η μορφή υπογραμμίζονται. Μοιάζουν προφανείς αλλά αφήνουν κενά και διαρκώς διαφεύγουν. Με το που πάει κάτι να γίνει σαφές αυτοκαταστρέφεται. Μοιάζειμε κρυφτό… Σα μηχανισμός που απαιτεί να ψάξεις παραπάνω.

Ήταν ταιριαστό όταν ήμασταν παιδιά.
Το νόημα δεν είναι Που κρίνει τα πράγματα Μια χειρονομία, ένας στύλος και η θέα από το παράθυρο ενός άγνωστου σπιτιού Ένα ψίχουλο που κυνηγάς με το δάκτυλο και δε κολλά και ένα κέρμα στην σχισμή του καναπέ μετά από χρόνια Πόσους κόκκους ρύζι έχει το δικό μου πιάτο Και το δικό σου Αυτή την πατάτα την λένε Σαν εσένα Μη τη φας Δε θα μπορείς να κατουρήσεις Για τρία χρόνια Εκτός αν μου δώσεις όλα τα αυτοκινητάκια σου Και αλλάξουμε δωμάτια Το σπίτι έχει πόδια Σα τα δικά της Το σπίτι κρύβει τα κλειδιά σου Αν δε μου πάρεις τυρόπιτα Θα δεις τι θα πάθεις Σταμάτα να πίνεις τσάι και πάμε να φύγουμε Το τραπέζι σου τρώει τα παπούτσια Κοίτα! Κάτω από δω Είναι ένας σκύλος και μία σκάλα Η σκάλα πάει μέσα στην τηλεόραση Και βρίσκεις εκεί τα παγωτά Ψέμματα; Εσύ χάνεις!

Το άρθρο που αφορά τους Liars στη wikipedia

Οι ωραιότατοι παιδιάστικοι λυρικοί ανησυχητικοί στίχοι ακολουθούν:

It fit when I was a kid

Deep
At the end of space,
Further than the Sun
Is a crowd of chairs.
Way out
On a crystal sea,
protecting you and me,
is a battleship.
I…

I had my eyebrow
Into a question.
Who is this captain,
And where do his friends live?

We were walking in the snow
Down the street from your front door,
I jumped a neighbor’s fence at dawn,
Danced my way across your lawn,
Used a diamond on the glass,
Slithered slowly through the dark,
Made my way up o’er your stairs,
Crystals flying everywhere.

I…
I…

We will
Drive you in the boot
Through the crooked past
To your resting place.
We will leave you in the woods,
Tell your friends you slipped,
Down the Lumen Tree.

If you’re
Seen there,
Blooming
Inside

Each time I
Hope that
Talking
Improves

I will
remember
You…
You…(In June?)

Follow lonely crowds as clouds will come.
Follow lonely crowds as clouds…
Follow lonely crowds as clouds will come.
Follow lonely crowds as clouds will come.

Advertisements