Θέλετε να μείνετε μόνοι πάνω στην γη;

Ένα εξαιρετικό βίντεο για ένα γοητευτικά “μελό” τραγούδι. Τρέχοντας σε δρόμους και σε δάση, σε ένα κόσμο χωρίς ανθρώπους, μέσα στην σκιά του κόσμου που μοιάζει μικρός και τεράστιος μαζί. Zητώντας μια καινούρια αρχή ή πάλι πέφτοντας πάνω της. Αναπολώντας την κουταμάρα την παιδική και την σοφία που λέει πως ο κόσμος είναι μισός και γίνεται συνέχεια ξανά και ξανά μέσα στον εαυτό του σαν να χωρά σ’ αυτό το μικρό πράμμα του κόσμου ένας εαυτός του πολύ μεγαλύτερος.

Το συγκεκριμένο βίντεο, όλο μαζί, μιλά για κάτι τέτοιο, γι’ αυτή την εμπειρία, για την ξαφνική εμφάνιση του κόσμου ή ακόμα για την νοσταλγία μας να τον ξαναβρούμε, χωρίς αυτονόητα, όχι σαν μηχάνημα αλλά σαν αποκάλυψη. Το κάνει φορτώνοντας το με πολύ συναίσθημα και πολύ “ωραίο”. Αυτό περιορίζει λίγο τα πράγματα, νομίζω, αλλά απαντά σε κάποιες ανάγκες που πρέπει να γίνονται σεβαστές.

Είναι πολλοί αυτοί που κυνηγούν το φεγγάρι, για τους λόγους του ο καθένας. Αυτό τον τόπο τον καινούριο που δεν έχει τα λάθη μας σκορπισμένα παντού, μια καινούρια αρχή. Όμως αυτή η καινούρια αρχή κι αυτοί οι τόποι οι άγνωστοι είναι παντού. Το ίδιο το χέρι μας είναι μακρινό κι άγνωστο. Κάποιες φορές αστράφτει αυτή η αίσθηση σαν μια τρελή ελευθερία. Όλα είναι καινούρια και μεις δυο μάτια σκέτα, απέναντι σ’ όλα, απέναντι στο “εαυτό” που μοιάζει αλλόκοτο, που φαίνεται τόσο παράδοξο που υπάρχει.
Αυτές τις στιγμές μια πολύ υψηλής ποιότητας προσοχή γεννιέται.
Αυτές τις στιγμές μια πολύ ουσιαστική σιωπή εμφανίζεται που δε λέει σε κανέναν τι να κάνει και δε παραβιάζει τίποτα.

[Ο Κόσμος οι πλατείες και τα αντικείμενα του, οι ζωές μας και οι σκέψεις μας μπορούν να εφευρεθούν, μπορούμε να τα ξαναφανταστούμε χωρίς φαντασία από την αρχή, μπορούμε να τα αφήσουμε να προκύψουν εκ νέου. Σήμερα η φαντασία μας χωρίς να το θυμάται αναλώνεται στο να φαντάζεται πως τα πράγματα δεν αλλάζουν. Ποιος είπε πως δεν υπάρχει φαντασία; Όλα γύρω μας φανταστικά είναι!]

Σε πρώτο χρόνο δεν κατάλαβα και πολλά από τους στίχους. Η Ελλειπτική δομή πολλών ασιατικών και μη γλωσσών επιτρέπει όχι μόνο στην γραφή αλλά και στην σκέψη και στην αίσθηση συνδέσεις που εμείς πρέπει να εξηγήσουμε με δυσκολία για να κάνουμε. Οι γλώσσες αυτές είναι διαφορετικά εργαλεία σκέψης και αντίληψης που δίνουν δυνατότητες για μας άγνωστες. Τον ίδιο φθόνο βέβαια αισθάνονται και οι Ασιάτες για τις δικές μας γλώσσες, έχουν κι αυτές τα δυνατά τους σημεία, αλλά δε μπορεί κανείς να τα έχει όλα..

αν θέλετε να διαβάσετε τους στίχους ακολουθούν
Rebirth

A kite flies, leaves fall,
Such a big world held in my hands

Strings tangle, trees grow,
My palm can block the wind,
but can’t hold onto a grain of sand

My left hand is like a cat,
my right provides a soothing touch,
holding them together, recalling the old days

Close my eyes, waves surge up,
I rush towards the paper moon,
chasing after a wolf in the rain

Butterflies fly,
waves calm down,
fearless for lack of riches, open up my hands

Advertisements