Διαρκεί πολύ αλλά αξίζει τον κόπο νομίζω. Ο Ξενάκης μεταξύ άλλων εργάστηκε πάνω στην ανάπτυξη του συστήματος UPIX, το οποίο μετέτρεπε γραφήματα σε ήχους. Αυτό που βλέπουμε είναι η παρτιτούρα του Ξενάκη, μερικές μουτζούρες, ένα σχέδιο στη καλύτερη περίπτωση και η απόδοση της από το πρόγραμμα του υπολογιστή. Είναι μια πραγματικά εξαιρετική ευκαιρία κατανόησης και απόλαυσης μιας μουσικής ομολογουμένως δύσκολης. Οι εικόνες που τρέχουν γύρω και οι μουτζούρες πάνω στην επιφάνεια του περιβάλλοντος είναι μουσική. Ολα τα σημάδια πάνω στο δέρμα του κόσμου έχουν την μουσική τους. Οι μουτζούρες στους τοίχους και οι γρατσουνιές πάνω στο δέρμα, οι λεκέδες στο χαλί και τα σύννεφα έχουν μια μουσική μέσα τους, ήχους που γεννάν όγκους και τοπία, αποστάσεις μεταξύ τους, χώρο να κινηθείς.
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως δε μπορούν όλοι να ακούν τέτοια μουσική και δεν είναι απαραίτητο. Είναι όμως επίσης γεγονός πως όλη αυτή η έρευνα έδωσε καρπούς που αφορούν και σε μουσικές “εύκολες”.

Έχει ειπωθεί πως η μουσική αυτή ξεκινά όταν τελειώσει, όταν επιστρέψουμε στους ήχους της “καθημερινής” μας ζωής με καινούρια αυτιά και ξαφνικά ανακαλύψουμε έναν νέο τρόπο ακοής και αίσθησης. Από ένα σημείο και μετά πάντως δε χρειάζεται, μπορείς να την χαρείς αυτόνομα, για αυτό που είναι. Μπορείς επίσης να διακρίνεις τις καλές συνθέσεις από τις μέτριες, έτσι όπως στις άλλες “μουσικές”, ίσως λοιπόν, αν δε σας έχει τύχει ακόμα, να μην έχετε βρει ακόμα το αγαπημένο σας τραγούδι..

Δείτε ένα βίντεο με τον ίδιο να μιλά, ακολουθούν άλλα δύο συνέχεια του πρώτου, δεύτερο και τρίτο

Advertisements