Από απλές αφηγήσεις, αρκετά μελοδραματικές είναι αλήθεια, φτιάχνεται μια “ιστορία(;). Το πολύ συγκεκριμένο των αφηγήσεων δίνει παραδόξως αφηγηματική ελεύθερία στις εικόνες, τους επιτρέπει, να γίνουν ίσως ακόμα πιο ακριβείς, ποιητικά ακριβείς ή ευρηματικές και παιχνιδιάρικες. ΟΚ! αυτοί οι άνθρωποι υπάρχουν και αυτά που λένε τα έχουν ζήσει και πριν κάποιος τα εντάξει σ’αυτή την ταινία ίσως να μη τους δίναν σημασία εκτός από κάποιες στιγμές που ήταν τόσο γρήγορες που και οι ίδιοι δεν προλάβαιναν να τις καταλάβουν ή πάλι τόσο εμετικά μελαγχολικές που δεν αφορούσαν κανέναν άλλο. Εδώ αυτή η ταινία είναι ένα μικρό ευγενικό ποίημα που κάνει την ασήμαντη ζωή μας μεγαλύτερη, αρκετά ώστε να μπορεί κάποιος άλλος, μακριά, κάτι να μάθει και κάτι να θυμηθεί. Όλη η Γη είναι σα μια διάβαση πεζών..

Advertisements