Η χαρά απέναντι στην ελαστικότητα των σχημάτων και στην συνεχή εκπληξη στη θέα του κόσμου που συνεχώς αλλάζει.. τίποτα δε μένει ίδιο, πράγμα καθόλου αστείο μερικές φορές.

Ακόμα κι αν η Αγγλοσαξονική “Δημιουργικότητα” μου την δίνει στα νεύρα, κάποιες φορές δε μπορώ παρά να αφεθώ στην ανθρώπινη χαρά, στην ναυτία της διαρκούς αλλαγής.
Μια γιορτή των φαινομένων μοιάζει η τέχνη ακόμα κι αν μιλά και κυνηγά το αόρατο και το αληθινό.

Advertisements