τα σύνορα δε χάνονται, κάθε άλλο.

Σε μια Ευρώπη Ενωμένη και σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο τα σύνορα απλώς αλλάζουν, κινούνται. Αν εορτάζουμε πως χάθηκαν τα σύνορα μεταξύ δύο χωρών και δε βλέπουμε πόσο συκώθηκαν κάποια άλλα μεταξύ πλουσίων και φτωχών κάτι έχουμε καταλάβει λάθος. Το παράδειγμα δεν είναι τυχαίο. Τα σύνορα είναι προιόν πολύ σύνθετων διαδικασίων. Τα αίτια της ύπαρξης τους δεν είναι μόνο οικονομικά ή μόνο ιστορικά ή μόνο θρησκευτικά-φιλοσοφικά ή μόνο τυχαία κ.τ.ο. Το οικονομικό συχνά είναι θρησκευτικό ή το ιστορικό είναι τυχαίο(συγκυριακό) κ.ο.κ.

Τα σύνορα δίνουν σχήμα σε σκέψεις και σε ιστορίες πολύ σημαντικές για να τις αντιμετωπίζουμε επιπόλαια, ιστορίες γραμμένες με αίμα. Η λέξη άσχημο στα ελληνικά μιλά για την ανάγκη του σχήματος. Ένας κόσμος χωρίς σύνορα είναι ένας κόσμος σε σύγχιση ένας κόσμος που δε καταλαβαίνει τον εαυτό του, τον οποίο δε μπορεί να διηγηθεί και μάλλιστα μπορεί να παρασυρθεί ακόμα πιο εύκολα σε επιλογές ενάντιες τόσο στο συμφέρον του όσο και σ’ αυτά που πιστεύει.

Advertisements