Στις 29 ο Α. διέσχισε το κέντρο της πόλης. Τα κτήρια και οι δρόμοι γεμάτα κόσμο και φωνές και πληροφορίες. Είχε υγρασία και κρύο. Στον ουρανό πυκνά σύννεφα. Συνέχιζε το δρόμο του, άλλοτε ανεβαίνοντας κι άλλοτε κατηφορίζοντας· σα να μη συμβαίνει τίποτα! Όμως οι φωνές στο κεφάλι του ήταν πλέον πολλές για να συνεχίσει έτσι. Πέρασε καιρός, τώρα πια μπορούμε και χρειάζεται να μιλήσουμε ξανά για τα αυτονόητα. Όσοι θέλουν να συνεχίσουν να πίνουν το καφέ τους καλά κάνουν. Κάποιοι δε τα καταφέρνουν, ψάχνουν. Η γενική κρίση είναι πλέον αισθητή σε όλους. Κι αυτό είναι καλό. Η κρίση, το λέει η λέξη, δεν είναι το πρόβλημα, είναι η στιγμή που το προβλημα αρχίζει να λύνεται. Κρίση είναι η στιγμή που αποφασίζουμε το σωστό από το λάθος, κρίση είναι η συνάντηση με την αλήθεια. Χρειάζεται κρίση λοιπόν αυτές τις κρίσιμες μέρες! Καλή δουλειά!

Advertisements