O Emile Cohl είναι ο “δημιουργός” του πρώτου κινούμενου σχεδίου στην Ιστορία. Το 1908.Προβλήθηκε στις 17 Αυγούστου (ημέρα των γενεθλίων μου)

Στην ουσία είναι η πρώτη ταινία εξ’ ολοκλήρου φτιαγμένη με κινούμενα σχέδια.

Ο Emile Cohl (Wikipedia) πέθανε ξεχασμένος και άγνωστος. Είναι πιθανότατα ο εφευρέτης και του stop motion κ.α. Θα μπορούσε να ζηλέψει κανείς την μποέμικη ζωή του ίσως ακόμα την αντοχή του σε τόσα γυρίσματα της τύχης και της μοίρας.

Η τελευταία του ταινία λεγόταν “Η μαριονέτα ψάχνει ένα σπίτι”, δεν είναι τυχαίο, στα μάτια μου τουλάχιστον.

Αν κάνουμε όσα κάνουμε για να μας αναγνωρίσουν τότε καλύτερα να το ξανασκεφτούμε. Κι αυτό αφορά τον κάθε ένα από μας. Αντίθετα από αυτό που λέμε συνήθως δεν είναι μόνο οι καλλιτέχνες που δεν αναγνωρίζονται, κανείς δεν αναγνωρίζεται, ούτε ο επιστήμονας ούτε ο οδοκαθαριστής ούτε ο πολίτης που σέβεται τον εαυτό του και την δικαιοσύνη. Την δκαιοσύνη όπως πηγάζει μέσα του κι όχι όπως την επιβάλλει η ανόητη εποχή του και οι άθλιοι μικρόψυχοι ή έστω ξεχασμένοι συμπολίτες του.

Είναι ιδιαίτερα σημαίνον αυτό το φιλμ. Σημειώνω το στοιχείο του ανθρώπινου χεριού, που “δίνει” ζωή.. Την απορία που ποτέ δε τελειώνει μπροστά στους φυσικούς νόμους. Στους νόμους που επιτρέπουν ο κόσμος να είναι προβλέψιμος και, το σημαντικότερο, “χρήσιμος”  .Την έκπληξη και την μέθη που γεννά η διαχείριση αυτών των νόμων και την αίσθηση της δύναμης. Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία για όλα αυτά τα έργα που “ζωντανεύουν πράγματα “νεκρά” ή “χωρίς ζωή”.

Δείτε πως ο χαρακτήρας ξεκινά κρεμάμενος στο κενό, με ένα χαμόγελο. Δείτε πως στο τέλος δεν έχει τέλος. Και το άλογο του είναι ξύλινο, η άλογη ιστορία κινείται από κάπου αλλού..

Ένα άλλο στοιχείο, θεμελιώδες κι αυτό, είναι η ελευθερία και η αχαλίνωτη εξέλιξη της ιστορίας και των μορφών. Από την πρώτη στιγμή τα κινούμενα σχέδια έπαιζαν με τον πλούτο των σχημάτων και με την απεριόριστη φαντασία, με το θαυμαστό και το ακραίο, με το σώμα που κόβεται κομμάτια κι όμως δεν καταστρέφεται, με τον εχθρό τον τεράστιο που λέγεται φόβος και γίνεται σκόνη ,με το πόσο ο χώρος είναι σχετικός και πόσο η επιθυμία είναι ήδη μία εμπειρία και μια πραγματοποίηση..

Advertisement